Mér er að takast að snúa sólarhringnum algjörlega við í kjölfar kvöld-og næturvakta. Ég fer að sofa í kringum fjögurleytið á næturnar og vakna klukkan 1-2 á daginn, nema að ég sé vakin fyrr af nágrönnum sem bora í aðliggjandi veggjum eða þá símanum mínum.
Það virðist vera mjög vinsælt að hringja í mig þegar ég er sofandi. Það hringir aldrei neinn í mig eða sendir mér sms... nema að ég sé sofandi. Eins og í morgunn, þegar ég var vakin af móður ákveðinnar vinkonu minnar (*hóst*hildur*hóst*) sem þurfti að fá símanúmerið hjá annarri vinkonu minni (*hóst*guðrúninga*hóst*). Ég hef ekki hugmynd hvað ég sagði í símann en ég man þó eftir því að hafa sagt "bíddu augnablik" með vinnusímaröddinni minni, sett hana á hold, fundið símanúmerið, skrifað það niður á blað sem ég átti virkilega EKKI að vera að skrifa símanúmerið hjá Guðrúnu Ingu á, tekið af hold og sagt henni símanúmerið með vinnusímaröddinni minni.
Ég tók þá ákvörðun í lok síðasta árs/byrjun þessa árs að árið 2008 yrði ár breytinga. Og í samræmi við þá ákvörðun tók ég aðra ákvörðun varðandi sumarið mitt. Þessar breytingar krefjast vissulega einhverra fórna og í þetta skiptið varð það sumarvinnan mín í Kirkjugörðunum. Í sumar ætla ég að halda áfram að vinna á bráðamóttökunni í stað þess að vera fimmta árið mitt í röð í hinu óútreiknanlega íslenska veðri. Eina sem ég sé eftir er félagsskapurinn, ekkert nema frábærir vinir sem ég hef kynnst í görðunum og ég á eftir að sakna þeirra allra.
Svo er það bara Skeldan í sumar og síðan byrjunin á framtíðinni.
